حرف های تونینو دلی کولی درباره سرجو لئونه

 

 

  ترجمه پیشینم گويا با طرفداران بسياري مواجه شد، چراكه كمتر كسي به رابطه آنجلوپولوس با سرجولئونه اطلاع داشت. براي اين قسمت بخش هايي از حرفهاي تونينو دلي كولي(Toninno Delli Colli) فيلمبردار اكثر آثار سرجولئونه را انتخاب كردم.

تونینو دلی کولی ۱۹۲۲-۲۰۰۵

 

من و سرجو از اوايل 1950 با هم دوست بوديم. او به بهترين و گرانترين دستيار كارگردان سينماي ايتاليا مشهور بود، چون هميشه به كارگردانان و حتي بازيگران ايده هاي بكر ميداد.

سرجو دو، سه اول سرجو را فيلمبرداران ديگر براي او برداشته بودند، ماسيمو دالامانو دقيقاً بعد از اتمام فيلمبرداري بخاطر يك مشت دلار(1965) بر اثر سرطان درگذشت. 

سرجو بعد از اين فيلم ميخواست خوب، بد، زشت را بسازد، خصوصاً كه فيلمهاي گذشته اش پخش بسيار موفقي در جهان داشتند، كيفيت مهمترين ملاك براي او بود.

اولين تجربه همكاري با يكديگر تبديل به يكي از شيرين ترين خاطرات من شد، من و تمامي همكاران ديگر در اين فيلم سعي مان را كرديم كه كارمان را به بهترين نحو ممكن انجام دهيم. مهمترين عامل يكپارچگي افراد گروه اعتماد كامل به دانسته ها و تجربيات سرجو بود، فيلمنامه ي بسيار محكم و با رعايت ريزترين جزئيات  در هر زمينه همه ما را در اين امر تقويت مي كرد.

سرجو به نقاشي علاقمند بود. راستش او از فيلمبرداري فيلمبردار درگذشته اش چندان راضي نبود. به نظر او نورپردازي كارهايش خيلي تخت بود.

 

پشت صحنه خوب، بد، زشت(1965)

 

خوشبختانه با خوب، بد، زشت خودم را به او ثابت كردم و او خيلي از من به نيكي ياد مي كرد. در حقيقت نورپردازي  من بر خلاف ماسيمو دالامانو بهيچ عنوان تخت نبود و از اين بابت اجرم را دريافت نمودم. من و سرجو براي هر نما كلي بحث و تفريح مي كرديم. حتي براي بعضي از فيلمها با بعضي از بهترين نقاشان دنيا درباره رنگ و تركيب بندي مشورت مي گرفتيم.

 

ادامه دارد